Dlaczego to mi się przytrafia...

Czyli jak zapomnieć, żeby nie cierpieć.

Dzisiejszy post Kochani będzie (na prośbę jednego z obserwatorów) o tym, jak zapomnieć o ukochanej osobie.

Idź z biegiem nurtu.

Zacznę od tego, że to dopada nas wszystkich. Co chwile się słyszy o cierpiącej osobie, której miłość została zraniona, bądź nieodwzajemniona. Wylewając łzy, "wpychając" alkohol w organizm, obwinia się i zadaje sobie pytanie: "Co ze mną jest nie tak?! Przecież tak się starałem". A tu jednak jest definitywny KONIEC. Nie ma nic... Stare wspólne zdjęcia i wiadomości tak bolą po przejrzeniu. Nienawiść do wspólnie odwiedzanych miejsc... I ten zapach... który, aż ściska brzuch...
Czasami by się lepiej czuć - nienawiść do tej osoby wydaje się najlepszym pomysłem. Niestety... to największy błąd, który nawet Ja sama nieraz popełniałam.

A odnośnie nienawiści - jest to naprawdę podstawa - mało kto wybacza osobie, która go skrzywdziła i mało kto myśli w sumie racjonalnie. A czemuż to? A właśnie temu, gdyż mówią, że kochają prawda? A po zerwaniu: nienawidzą, przeklinają, życzą wszystkiego najgorszego... Sama tak robiłam, więc nie będę się bronić. Jednakże prawdą jest, że jak się kogoś darzy uczuciem, to trzeba uszanować to, że ta osoba zakochała się w kimś innym (chyba, że to po prostu romans i później przychodzi błagać na kolana). Mówię o konkretnej sytuacji, kiedy Wasza druga połówka woli kogoś innego, i w sumie mało ważne ile jesteście razem, ważne by zaakceptować to, że to już się skończyło. 

Ostatnio oglądałam film, w którym pewien chłopak zakochał się w dziewczynie. Tylko, że niestety ona była zainteresowana kimś innym. Jak myślicie jak on zareagował na odrzucenie? Niestety niezbyt przyjaźnie, gdyż porwał ją i zamknął w klatce. Była uwięziona przez kilka tygodni tylko dlatego, że ktoś nie był w jej guście... No ludzie!
Pewnie pomyślicie co to ma wspólnego z tematem, bądź że ten facet był chory, ale praktycznie każdy zachowuje się tak jak on... Ile się słyszy o prześladowaniu po zerwaniu, bądź niezaakceptowaniu odrzucenia i usilnym staraniu się...No pełno, nie oszukujmy się...
Co prawda jednak ten film, o którym mowa, skończył się inaczej niż myślicie, gdyż okazało się, że ona go później wykorzystywała - kazała mu uciąć palec i zamieniła się z nim miejscem..
Więc jaki z tego morał? Po pierwsze on był naiwny i przede wszystkim samolubny. Zamknął ją (w tym rozpoczął całe te bagno), tylko dlatego, że pragnął tylko swojego szczęścia - chciał zmusić ją do miłości i skończył źle.
Niestety dużo ludzi jest samolubnych - zamiast walczyć o cudze szczęście, wolą zadowolić samego siebie.

Plakat tego filmu.

Więc jak zapomnieć o kimś?

• Zaakceptowanie decyzji drugiej osoby.

• Przestać obwiniać siebie, bądź swoją "ex".

• Przemyśleć sobie wszystko na spokojnie.

• Wypłakać się (pomaga - sprawdzone źródło).

• Zająć się czymś, co redukuje tęsknotę.

• Zmienić coś w swoim życiu (np. wygląd).

• Spotykać się ze znajomymi.

• Starać się nie myśleć, o tym "co by było gdyby".

• Nie myśleć tylko o złych rzeczach, tylko - "było miło, ale się skończyło".

• Nikogo nie wykorzystywać (nie rzucać się w objęcia kogoś innego).

• Nie nienawidzić!

• Spełniaj marzenia.

• Uświadomić sobie, że kiedyś spotka się tą prawdziwą miłość.

• Uczyć się na błędach.

• Istnieje też inne rozwiązanie - przebaczyć, jednakże nigdy nie zapomnieć.

• Przede wszystkim - trzeba dojrzeć.

Oczywiście czasami zdarza, że gdy widzi się poprzednią miłość (kilka, kilkanaście lat później), to aż ściska Cię w żołądku i czujesz, że jak dłużej byś z nią spędzał czas, to znowu wszystko powróci. Wtedy trzeba dość do wniosku (jeśli w ogóle będziemy chcieli znowu się związać) ile będzie plusów, minusów i czy sami na tym nie ucierpimy. Bo na przykład podajmy sytuację, w której spotykają się byli partnerzy, w tym mężczyzna, który bił żonę, to skąd pewność, że znów nie będzie. No ale o tym się napisze kiedy indziej, W każdym razie - coś w tym jest, że "stara miłość nie rdzewieje", tylko niestety, żeby zrozumieć czy to jest naprawdę to - to potrzeba sporo, ale to sporo czasu.

Mam nadzieję, że jest to przydatny post. Co prawda, jest to dość ciężki temat do poruszenia, gdyż każdy może mieć własne zdanie co do zapomnienia, aczkolwiek starałam się z całych sił jakoś pomóc.

Piszcie w komentarzach czy się podoba lub Wasze sposoby na zapomnienie.  😊😊